kis'i guzellestiren seyler.

 kis aylarini severim. bocekler yok, terden sirilsiklam olmak yok, pismek yok.. lâkin usumek.. usumek diyince bile tirstim suan. ve bununla birlikte sicacik yatagindan gece mi yoksa gunduz mu anlamadigin, kapkaranlik, buz gibi olan saatte kalkip, hazirlanip, okul adli yere gitmek.. cidden cok korkunc ya. ama her mevsimin kotu yani vardir oyle degil mi? kisin benim icin kotu yani da bu iste. ama bunlar ne kadar kotu olsa da tenefus zili calar calmaz arkadaslarla bahceye cikip yagan bembeyaz karlar ile oynamak, zil caldiginda sinifa girdigimizde sirilsiklam olan eldivenlerimizi petege sira sira dizmek, petegin yanina oturmak icin sira arkadasinla bi' ders sen otur bi' ders ben anlasamasi yapmak.. kisin okulu guzel yapanda bu iste. son ders zili de caldiktan sonra eve giderken cantalari bahcedeki banklara birakip kendi aramizda kar savasina devam etmek, ellerimiz uyusmaya baslayinca dayanamayip birbirimizin ellerini isitmaya calismamiz, sonrasinda cantalari banklardan alip eger sinav, odev, proje falan yoksa alisveris merkezi, kafe'ye gitme planlari, sonrasinda evlere dagilip zoom uzerinden kararlastirdigimiz filmi izlerken film hakkinda yaptigimiz yorumlar.. benim icin kisi iyi yapan seyler bunlar. kis her ne kadar soguk olsa da bunlar benim icimi cokca isitan seyler.